Van xennials tot generatie Z - generaties die de toekomst vormgeven

In een wereld die steeds sneller lijkt te draaien, maken xennials, millennials, zillenials en generatie Z opvallend vaak een andere keuze: zij vertragen. Zij kiezen voor minder drukte en minder prestaties, zij kiezen voor een langzamer leven. Zij beseffen dat balans, rust en zingeving minstens zo belangrijk zijn. 

Vier generaties die zelf hun keuzes maken. Nieuwe tijden, nieuwe keuzes, nieuwe talenten dat is wat deze generaties brengen.

Op weg naar meer tijd en aandacht voor elkaar.

En je ziet het om je heen, steeds meer mensen veranderen hun levensstijl, werkritme en prioriteiten en kiezen bewust voor slower living. Tegelijkertijd is dat ook een luxe en niet iedereen heeft die luxe. Maar de xennials, millennials, zillenials en GenZ laten ons zien dat het niet snel hoeft te gaan. Ze nemen de regie en gaan stap voor stap terug en bouwen langzaam aan een leven dat beter past bij hun waarden.

Xennials, millennials, zillenials en generatie Z - wat is er met ze aan de hand?

Waarom lijken juist zij, midden in hun leven, met volle agenda’s, verantwoordelijkheden en verwachtingen, ineens te kiezen voor vertraging? Waarom ruilen ze drukte in voor rust, snelheid voor ritme en overvloed voor aandacht? Zetten zij een nieuwe trend?

Het is verleidelijk om dit weg te zetten als een romantische trend. Een esthetisch plaatje van zuurdesembrood, linnen jurken, wollen truien, moestuintjes en zorgvuldig ingerichte hoekjes op sociale media. Wie beter kijkt, ziet iets anders: geen hype, maar een stille verandering, een correctie die zich langzaam voltrekt.

Xennials, millennials, zillenials en generatie Z bewegen langzaam van méér naar beter

Deze generaties zijn opgegroeid in een tijd dat alles sneller, groter en efficiënter kan. Ze waren als eerste altijd online en àltijd bereikbaar. Gevolg is dat deze generatie altijd ‘aan’ staat. Voor hun werk, gezin, sport en allerlei sociale verplichtingen.

De dag heeft niet meer uren gekregen en de druk wordt steeds groter.

En nu stellen deze generaties zichzelf vragen:

• Waarom moet ik altijd bereikbaar zijn?

• Waarom kopen we zoveel kleding die we nauwelijks dragen?

• Waarom voelt vrije tijd vaak net zo gejaagd als werk?

• Waarom moet ik zoveel?

• Waarom zijn we continu verbonden, maar zelden echt aanwezig?

• Waarom neem ik mijn telefoon altijd mee?

Kijk maar eens om je heen, als je uit eten gaat of als je in de sportschool bent. De telefoon is het belangrijkste onderdeel van hun leven. Ook de oudere generaties nam dit snel over en daarmee valt er nu een stilte aan tafel, en weet je niet wie er bij de sportschool op het apparaat naast je zit.

De kracht van deze generaties

Heel bewust kiezen de nieuwe generaties steeds vaker voor kwaliteit boven kwantiteit.

• Minder, maar beter.

• Tweedehands in plaats van wegwerp.

• Kleding met een verhaal in plaats van een impuls.

• Kiezen voor weg uit de stad.

• Samen projecten aangaan, van het samen ontwikkelen van tuinen tot huisvesting.

Niet uit noodzaak, maar uit overtuiging. Ze gaan terug naar de basis van het leven.

De herontdekking van het maken

Xennials, millennials, zillenials en generatie Z willen een betere en duurzamere wereld. Ze zijn op zoek naar meer zingeving. Ze willen hun sociale masker afleggen, willen minder afhankelijk zijn en gaan voor meer balans in hun privéleven. En eerlijk is eerlijk ze zijn soms een beetje idealistisch.

Ze willen meer tijd voor zichzelf en voor het gezin, meer aandacht voor gezondheid en een andere leefstijl. En dat gaat niet samen met het leven dat ze leiden, en dat vraagt om een andere invulling.

Generaties die de toekomst opnieuw vormgeven

En dan zie je dat deze nieuwe generatie die stap gewoon maakt. Ze bakken zelf brood en maken zuurdesemstarters. Ze leren breien, haken, timmeren, naaien, repareren, kweken en tuinieren. Niet omdat het efficiënter is, maar omdat het iets teruggeeft wat lange tijd ontbrak: aandacht, tastbaarheid en vooral voldoening.

Stap voor stap leren ze bewegen van buiten naar binnen en van scrollen naar creëren!

Next level

En dan is er nog een heel opvallend punt: De Offline Club.

Cafés waar mensen betalen om hun telefoon weg te leggen. En bij dit soort cafés is de regel: je levert je telefoon in bij binnenkomst of je legt hem bewust weg. Daarna draait alles om échte aandacht: praten, lezen, spelletjes, delen, kennismaken en creëren.

Wereldwijd zoeken mensen elkaar steeds meer op. In leesclubs, aan keukentafels, kookclubjes en soms in een brei- of haakcafé. Ze leren opnieuw wat ooit vanzelfsprekend was: echte gesprekken voeren en iets maken met je handen.

Opvoeden op hun eigen voorwaarden

Bij xennials, millennials, zillenials en generatie Z zie je niet alleen een verschuiving in hoe ze werken en consumeren, maar ook in hoe ze opvoeden. Steeds vaker kiezen zij ervoor om het anders te doen.

Bewuster, dichterbij, in de natuur, praktisch en meer met elkaar als gezin. En dat is niet makkelijk in een wereld die alles in kaders heeft ingedeeld. Val je daar buiten, dan ben je een wappie, wereldvreemd of wel héél erg apart!

Maar deze ouders zijn gedreven, ze willen hun kinderen zelf onderwijzen. Praktische lessen met meer inhoud en beter afgestemd op hun denkwijzen. Lessen die passen bij hun normen en waarden.

Terug naar de basis & de regie

Waar we de afgelopen decennia sterk hebben gebouwd op het schoolsysteem, kinderopvang en andere vaste structuren, is er nu behoefte aan zelfregie. Er is minder vertrouwen in de overheid en en er is een grote behoefte om het heft in eigen hand te nemen. Deze generaties verlangen naar:

• meer tijd met de kinderen

• meer invloed op wat en hoe ze leren

• meer rust in het gezinsritme

• meer en bewuster leven met elkaar

De keuzes die tot een paar jaar geleden nog heel normaal voelden, maken ruimte voor keuzes die bewust worden gemaak.

Keuzes die uitgroeien tot wensen en dromen, zoals:

• ouders die kiezen voor thuisonderwijs

• informele opvang in kleine, vertrouwde kring

• moeders die thuis blijven

• gedeelde zorg met vrienden of familie

• praktisch onderwijs

• flexibel werken om meer thuis te kunnen zijn

Niet altijd omdat het praktisch is, maar omdat het goed voelkt!

Geen makkelijke weg

Maar laten we het niet romantiseren. Het moet worden georganiseerd, er moet tijd worden vrijgemaakt. Er moet financiële ruimte zijn om minder te werken en er moet veel op een andere manier worden georganiseerd. En zij moeten steeds weer een lans breken voor hun denkwijze. Want veel dat nog niet zolang geleden heel gewoon was, is inmiddels niet normaal.

Dat geldt ook voor vrijstelling van reguliere scholing, de zogenaamde leerplicht. Want zelf opvang regelen of kiezen voor thuisonderwijs vraagt veel. Onze overheid maakt het steeds lastiger om hierin zelf een keuze te maken. En er wordt meteen iets achter gezocht; is het een sekte of ouders die hun kinderen isoleren? Deze ouders voldoen niet aan het plaatje waaraan we met z’n allen aan ‘moeten’ en willen voldoen. Zelf scholing geven aan je kinderen dat doe je niet zomaar, daar heb je écht wel over nagedacht.

Vier generaties, één stille revolutie

En niet iedereen kan terug naar slow living en niet iedereen wil dit gedoe allemaal. Bovendien schuurt het soms met de realiteit. Want hoe combineer je ‘rust en aandacht’ als je fulltime moet werken of hoe doe je dat met de verwachtingen van buitenaf. Het is niet zomaar iets om deze stappen te nemen.

En laten we maar eerlijk zijn:

• Wie kan het zich permitteren om minder te werken?

• Heb je voldoende hulp en kennis als het gaat om thuisscholing?

• Wie heeft de financiële en mentale ruimte om te vertragen?

Slow living is echt niet voor iedereen bereikbaar, want slow living én eenvoudig leven liggen dicht tegen luxe aan.

Toch maakt het deze beweging niet minder belangrijk. Integendeel, het laat zien waar het wringt in onze manier van leven en in onze samenleving. Het confronteert ons met een systeem dat altijd meer vraagt, maar zelden genoeg teruggeeft en met een druk die steeds groter wordt. Deze beweging is dus niet alleen warm en idealistisch, maar ook kritisch en confronterend.

En deze zachte beweging is niet meer te stoppen!

Elke stap is een keuze vooruit

Wat deze generaties laten zien, is geen bevlieging, het is geen verlangen naar vroeger.

Ik hoor ze wel eens zeggen ‘Ik zou eigenlijk wel in de jaren 60 willen leven’.  Maar dat hoeft niet, ze hoeven niet terug te keren naar ijskoude slaapkamers, bevroren ramen, de rioolput zelf legen of alle was met de hand doen. Het is een verlangen om het beste van toen te combineren met het bewustzijn en de handige dingen van nu. Met een eigen keuze voor grote of kleine stappen. Elke stap is een stap vooruit!

Het komt er uiteindelijk op neer dat ze heel bewust kiezen voor:

• minder haast

• meer aandacht

• minder ruis

• meer bewustwording

• meer zelf doen

• meer betekenis

• meer genieten

Dat is de kern van slow living: geen ontsnapping, maar een herijking. Geen stappen terug, maar bewuste stappen vooruit. Dit zijn generaties met impact!

En jij?

Misschien zit de echte vraag niet in wat deze generaties doen, maar in wat het bij jou oproept.

• Waar zou jij willen vertragen?

• Wat zou jij anders willen kiezen?

• Wat past bij jouw leven, jouw gezin en jouw waarden?

• En wat kun je vandaag al loslaten?

Want in een wereld die alles voor je wil organiseren, is het misschien wel de meest radicale keuze om zelf aan de slag te gaan!

Dus…deel je gedachten!

Help een ander of jezelf op weg. Door jouw gedachten, wensen of stappen die je al hebt gemaakt te delen. Want ‘goed voorbeeld doet goed volgen’ en dat geldt ook voor deze generaties.

Niet omdat het moet, maar omdat juist daar, in die kleine keuzes die je maakt, iets nieuws begint.

❤️ Wil je zelf niet delen? 

Neem gerust contact op, want wij delen jouw verhaal of vraag graag voor je!

🧑‍🌾 Wil je liever sparren of wil je tips?

Aarzel niet en neem contact op!

🐓 En vraag je je af of je ook een homesteader kunt worden?

Het antwoord op die vraag vind je hier!