Het beroep van mijn vader & oude ambachten die herleven

Mijn vader, de opa van mijn kinderen, was smid. Een echte stoere smid, een man die niet bang was voor vuur, vonken of vieze handen. In zijn smederij, waar het rook naar brandende kolen en verhit metaal, smeedde hij de mooiste dingen.

Hij maakte luxe hekken, kandelaars, de rekken van varkensstallen en hij maakte tractoren weer rijklaar.

Vakmanschap, spierkracht en hard werken dat was zijn leven. Een sterke man, altijd in een donkerblauwe werkbroek die al heel wat had meegemaakt. En wat was ik trots op die sterke vader.

Diploma hoefsmid

Pas veel later in zijn leven haalde hij zijn diploma voor hoefsmid. En dat werd zijn lust en zijn leven, zijn passie. Paarden maakten hem niet nerveus, integendeel, hij kende hun kracht en hun karakter.

Met bewondering stond ik erbij te kijken hoe hij de oude ijzers verwijderde, de hoeven bijsneed en met de rasp de mooie rondingen aanbracht. Net zolang tot het paste en dan konden de nieuwe ijzers eronder.

Vurig rood en gloeiend heet werd het ijzer, sissend en rokend, op de hoef geplaatst. Die karakteristieke geur ben ik nooit meer vergeten.

De hoefnagels werden zorgvuldig in de hoef geslagen. De uitstekende punten van de nagels werden afgeknipt en de restje werden zorgvuldig weg gevijld.

Om het helemaal af te maken werden de gaatjes die daardoor ontstonden, dicht gemaakt met en een soort, op stopverf lijkende, pasta. Alles voor de perfectie!

De hoefsmid op pad

Met veel plezier kijk ik terug op de tijd dat we samen op pad gingen. Meestal in de avond, na zijn reguliere werk, stapten we in de auto. Een auto vol gereedschap en altijd ging de geur van ijzer met ons mee.

Pony’s bekappen bij mensen aan huis, paarden nieuwe hoefijzers geven in donkere stallen bij boeren of in de open tuin van een landgoed. Overal waar we kwamen, werkte hij met dezelfde rust en precisie.

Allerlei soorten paarden passeerden de revue. Grote, sterke trekpaarden die de grond deden trillen als ze hun gewicht verplaatsten. Pony’s met eigenwijs gedrag, elegante Hackney’s en volbloed paarden die bestemd waren voor de renbaan. Elk dier vroeg om een andere aanpak en mijn vader kende ze allemaal. Maar ook kende hij de eigenaren van de paarden: de boer, de tandarts en de barones.

Vakmanschap is meesterschap

Wat hij ook deed vakmanschap stond bovenaan zijn lijstje. Boer of landheer, dat maakte hem niet uit. Hij werkte niet gehaast, niet half en met een ongekende precisie. Elk hoefijzer moest perfect passen, elk detail kloppen.

Je zag het aan zijn houding, aan de manier waarop hij zijn gereedschap vasthield, aan het respect dat hij had voor zijn werk én voor de dieren.

Hij was trots op wat hij deed.

Naast vakmanschap moet je als smid niet vies zijn van een beetje vet, een smerige broek of vuile handen én je moet erg sterk zijn. En mijn vader was zo'n man!

Ik was trots op hem, niet alleen om zijn kracht en om zijn toewijding. Maar om het feit dat hij iets deed wat niet iedereen kon. Iets wat je niet uit een boekje leert, maar door jarenlange ervaring en liefde voor het vak.

Welk beroep had jouw vader of jouw opa?

Zoals mijn vader smid was, zo waren andere vaders, moeders, oma's en opa’s bakker, boer(in), melkboer, naaister, tuinder, vroedvrouw, slager of timmerman. Mooie ambachten uitgevoerd door mannen én vrouwen die meester waren in hun vakgebied.

Mensen die met hun handen werkten, die wisten hoe dingen gemaakt, hersteld en onderhouden moesten worden. En vaak waren ze ook nog handig genoeg om alle klussen die thuis wachtten af te maken. Zonder gezeur, zonder poespas... gewoon doen.

Wat is jouw trotse verhaal?

Iedereen draagt wel zo’n verhaal met zich mee. Het verhaal van je vader, moeder, oma of opa. Van doorgeven, hard werken en liefde voor het vak. Verhalen die blijven, ook als het vuur in de smederij al lang is gedoofd.

En terwijl ik terugkijk naar de mooie tijd van toen, vraag ik me af:

• Wat als het beroep van jouw opa dé baan van de toekomst is?

• Waarom kiezen jongeren opnieuw voor ambachten van vroeger?

• Wat was het beroep van jouw vader,moeder oma of opa?

• Zet jij de traditie voort in jouw familie?

• Welke oude ambachten dragen voor jou het verhaal van vroeger in zich?

• Welke oude ambachten mogen volgens jou niet verloren gaan?

👉 En ik doe een oproep aan jou!

Deel je verhaal en help deze herinneringen te behouden voor de toekomst.

Gewoon om te delen hoe mooi echte ambachten zijn, hoe trots je bent op je ouders of overgrootouders. Of misschien zelfs op jouw zoon of dochter die een oud ambacht weer nieuw leven inblaast.

👉  En wie weet maken we er samen een verhaal van om te plaatsen op deze website!